Τηλενουβελοτρέλα

Φόρουμ για τους φαν των τηλενουβελών.
 
HomeHome  CalendarCalendar  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log in  

Share | 
 

 Noelia (από το 35).

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5
AuthorMessage
Αλμοδοβαρεμένη

avatar

Posts : 667
Join date : 2015-08-13

PostSubject: Re: Noelia (από το 35).    Wed Jun 14, 2017 9:45 pm

sorpresa δεν τους βλέπω καλά τους τολμηρούς εραστές...
Back to top Go down
View user profile
mel
Admin
avatar

Female Posts : 1292
Join date : 2015-08-11

PostSubject: Re: Noelia (από το 35).    Sat Aug 12, 2017 2:40 pm

Capítulo 68

O Hipolito έκανε μια κίνηση σα να ήθελε να τρέξει προς το μέρος του νεαρού ζευγαριού όμως ο Leandro ήταν αυτός που με γρήγορα βήματα τον πλησίασε τραβώντας άγαρμπα την Sophie. Εκείνος άπλωσε τα χέρια του στην πλάτη και τα μπράτσα του γιου του.
-Ψήλωσες πολύ...
-Να σου συστήσω την γυναίκα μου την Claudia.
-Χάρηκα Claudia.
Ο τόνος του ήταν ψυχρός. Κάρφωσε το βλέμμα στη "νύφη του" που κάτι του θύμιζε ήξερε όμως ότι ήταν αδύνατο να την έχει ξανασυναντήσει κάπου. Ήταν άβολο για τη Sophie. Δυο μάτια σα δικαστές που την ερευνούσαν, την έκριναν, πιο ανυπόφορα κι από τον καλοκαιρινό ήλιο του μεσημεριού. Ταράχτηκε σα να κατάλαβε εκείνη ακριβώς τη στιγμή το μέγεθος της απάτης τους και τις συνέπειες που μπορεί να είχε. Στο πλοίο ήταν σίγουρη για την απόφασή της, δυνατή και αισιόδοξη. Κι ας μη λάμβανε την τρυφερότητα που ήθελε απ' τον Leandro. Πίστευε πως δε θ' αργούσε να του φύγει η πικρία και ο θυμός και θα ήταν πάλι χαρούμενοι μαζί.
-Παρομοίως κύριε, ψέλλισε.
-Η γυναίκα σου δεν είναι πολύ ομιλητική, παρατήρησε ο Hipolito. Ίσως καλύτερα έτσι.
-Κάθε άλλο αλλά η ζέστη και το ταξίδι την έχουν κουράσει.
-Πρέπει να συνηθίσει. Έχουμε ακόμα αρκετό δρόμο μπροστά μας, πρόσθεσε ο άνδρας βοηθώντας την να ανέβει στην άμαξα. Όσο για τη ζέστη... αυτή δε λείπει ποτέ.  
-O Facundo;
-Ήθελε να έρθει αλλά του είπα πως δεν πρέπει να χάνει τα μαθήματά του. Θα τον δεις μόλις φτάσουμε στην Bahia. Του έχεις λείψει πολύ. Θα δεις και την Rebecca. Κι εκείνης της έχεις λείψει.

Μαδρίτη.
Η νευρικότητα του συζύγου της έκανε και την Paola νευρική.
-Επιτέλους γιατί σε απασχολεί τόσο τι κάνει ο Eduardo;
-Γιατί είναι φίλος μας και γιατί κάτι περίεργο του συμβαίνει, είμαι σίγουρος. Την τελευταία φορά η Lupe μου είπε πως πήγε ταξίδι με τη Sophie. Έτσι ξαφνικά; Πήγε ταξίδι χωρίς να ξέρει κανένας τίποτα; Και με τον αδερφό του άρρωστο στο νοσοκομείο; Μη μου πεις πως εσένα δε σου φαίνονται πολύ παράξενα όλα αυτά.
-Ό,τι κι αν συμβαίνει δεν είναι δική μας δουλειά. Σαν νιόπαντροι δικαιολογούνται να κάνουν μια τρέλα παραπάνω. Και με τον αδερφό του το ξέρεις καλύτερα από εμένα πως δεν είχαν καλές σχέσεις.
-Κι αν είναι κάτι σοβαρό, να αδιαφορήσουμε Paola;
-Αν ήταν σοβαρό να είσαι σίγουρος πως θα κυκλοφορούσε καλέ μου. Μη μπερδεύεις το ενδιαφέρον με την περιέργεια. Δεν είναι σωστό να χώνουμε την μύτη μας σε κάτι που δε μας αφορά.
O Jonatas δίπλωσε για όγδοη φορά την εφημερίδα του.
-Όχι, δεν ισχύουν όλα αυτά που λες. Δεν μπορώ να ξεχάσω την τελευταία φορά που είδα την Claudia. Προσπάθησε να μου το κρύψει αλλά ήταν αναστατωμένη, έτρεμε σχεδόν και επέμενε να μείνει στο σπίτι ενώ φυσιολογικά θα έπρεπε να χαρεί με την πρότασή μου.
-Ναι το βλέπω πως δεν μπορείς να ξεχάσεις την Claudia, διαπίστωσε η Paola, ήρεμη αλλά και ενοχλημένη.
-Για το Θεό, εγώ αυτό είπα; Μη διαστρεβλώνεις τη συζήτηση για ν' αλλάξεις θέμα.
-Και νομίζεις πως το θέλω, ν' αλλάξω θέμα για να μιλήσουμε για κάτι πιο δυσάρεστο για μένα;
-Σου το έχω πει πως δεν έχεις κανένα λόγο ν' ανησυχείς, αυτό το θέμα έχει λήξει για μένα. Μη με κοιτάς έτσι Paola. Τόσα χρόνια δεν ήμουν ένας αφοσιωμένος και πιστός σύζυγος; Ακόμα και τα δικαστήρια αναγνωρίζουν τον "πρότερο έντιμο βίο".
-Νόμιζα πως αν δεν έβλεπες πια αυτή την κοπέλα τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν όπως πριν. Μάλλον έκανα λάθος. Μην περιμένεις να με πείσεις ότι είσαι έτσι για τον Eduardo, δεν είμαι τόσο ηλίθια.
-Όχι ο ηλίθιος είμαι εγώ, φώναξε ο άνδρας. Που όταν τα φτιάξαμε συμφώνησα σε εκείνον τον απίθανο όρο της "απόλυτης ειλικρίνειας". Και ακόμα πιο ηλίθιος που εγώ τον τήρησα. Υπάρχει λόγος που οι άνθρωποι δεν είναι ειλικρινείς, τώρα το καταλαβαίνω καλύτερα απ' τον καθένα αυτό.
-Δεν ξέρω αν αξίζει να συνεχίσουμε έτσι Jo.
-Γιατί μιλάς Paola; Ξεχνάς πως ο γάμος μας ήταν καθολικός; Θα φέρεις τον πάπα μήπως να μας χωρίσει;
-Κι αν δεν ήταν έτσι εσύ τι θα ήθελες Jo;
-Εγώ από την πρώτη μέρα που σε γνώρισα δεν μπορώ να μας φανταστώ τον έναν χωριστά απ' τον άλλον. Και ο λόγος δεν είναι η συνήθεια, είναι η αγάπη... Μη σκοτίζεις το κεφαλάκι σου με αυτή την Claudia. Δεν είπα ποτέ ότι είμαι... -ο Jonatas δίστασε σ' αυτό το σημείο- ερωτευμένος μαζί της. Είχα πει μόνο πως το ενδιαφέρον μου είχε ξεπεράσει ένα όριο... επιτρεπτό. Εσένα στα τόσα χρόνια σου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο με άλλον άνδρα;
Αντί να απαντήσει η Paola σήκωσε το τηλέφωνο που χτύπησε εκείνη τη στιγμή.
-Παρακαλώ; Δεν το πιστεύω αυτό... Εντάξει μην ανησυχείτε, πείτε της μόνο περαστικά. Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.
-Έγινε κάτι;
-Ναι, θα ξαναδείς την Claudia πολύ ποιο σύντομα απ' ότι θα περίμενες Jo. Να πάρεις στην ταβέρνα του φίλου σου να την ρωτήσεις αν μπορεί να βοηθήσει στην γιορτή των Χριστουγέννων. Η Duenas δε θα μπορέσει να έρθει και είναι αργά να βρούμε άλλη που θα εμπιστευόμαστε κιόλας.
-Είσαι σίγουρη γι αυτό;
-Φυσικά, είναι μόνο για ένα βράδυ και εξάλλου το κορίτσι δε φταίει σε τίποτα, έτσι δεν είναι;  

Αργεντινή, στον δρόμο προς την Bahia con las hadas.
O Hipolito Villareal είχε φανεί χαρούμενος στον Leandro κατά την συνάντησή τους στο λιμάνι όμως αργότερα που η έκφρασή του έγινε σοβαρή πίστεψε ότι κάτι τον απασχολούσε. Ήξερε ότι θα το αποκάλυπτε μόνο αν ήθελε και δεν του έκανε ερωτήσεις. Επίσης δεν ήθελε να δείξει υπερβολικό ενδιαφέρον.
Ο πατέρας  του είχε κλείσει δυο καμπίνες στο τρένο, μια για τον εαυτό του και μια για τους "νιόπαντρους". Δεν άργησαν να βρεθούν μόνοι στην πρώτη. Κάθισαν απέναντι.
-Λοιπόν, πώς γνωριστήκατε με την Claudia;
-Δεν έχω καμιά σπουδαία ιστορία γι αυτό, όπως γνωρίζονται όλοι, μέσω ενός κοινού κύκλου.
-Φυσικά, νόμιζα όμως πως θα ήθελες να μου διηγηθείς την συνηθισμένη σας ιστορία. Οι ερωτευμένοι λατρεύουν να το κάνουν αυτό.
-Ναι μα... δε νοιώθω πολύ άνετα να μιλήσω με λεπτομέρειες.
-Μάλιστα. Έπρεπε να το περιμένω. Εδώ δεν έκανες τον κόπο να με ενημερώσεις για πιο σημαντικά θέματα και μια μέρα μαθαίνω απ' τον Eduardo ότι παντρεύεσαι. Είναι όμως κάτι άλλο που πρέπει να το ξέρω, διαφωνείς;
-Πώς να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω αφού δεν ξέρω για τι μιλάς;  
-Δεν το μαντεύεις; Ένας τόσο ξαφνικός γάμος πάντα εγείρει υποψίες. Όπως και η αδιαθεσία της Claudia. Πίστευα ότι θα γινόμουν αργότερα παππούς, απάντησε μόνος του.
Ο Leandro έγινε κατακόκκινος. Πρώτη φορά η παρανομία της σχέσης τους τον έκανε να ντρέπεται τόσο.
-Τι σου συμβαίνει, δεν είναι περίεργο αυτό που λέω.
-Όχι, αν ρωτάς αν παντρευτήκαμε εξαιτίας μιας εγκυμοσύνης, δεν παντρευτήκαμε γι αυτό. Η σύζυγός μου δεν είναι έγκυος, τουλάχιστον δεν μου το έχει ανακοινώσει, είπε ο Leandro νιώθοντας λίγο φόβο μπροστά στο ενδεχόμενο. Και να ξέρεις δεν είναι καθόλου νωρίς να γίνεις παππούς, είσαι ήδη πολύ μεγάλος.
-Εντάξει Leandro δεν υπάρχει λόγος να ταράζεσαι. Το ξέρω πως έχουν περάσει τα χρόνια για μένα. Η γυναίκα σου είναι πανέμορφη, είναι εύκολο για έναν νέο να χάσει τα μυαλά του γι αυτήν, όπως και να θέλει να την έχει δίπλα του για πάντα.
-Είναι όμορφη όμως εγώ έχω το μυαλό μου στη θέση του.
-Είναι και λίγο μεγαλύτερη.
-Ναι αλλά δεν είναι ευγενικό ν' αποκαλύπτουμε τις ηλικίες των γυναικών.
-Και οι γονείς της πώς το πήραν που θα έφευγε στην Αργεντινή;
-Μια χαρά, εξάλλου είναι και για εκείνη ένας καλός γάμος, έτσι δεν είναι;
-Δε θέλω να πιστέψω πως είχαν κανέναν λόγο να θέλουν να φύγει.
-Σε βεβαιώνω πως η διαγωγή της πριν τον γάμο ήταν άψογη.
Ο Hipolito έμεινε για λίγο σιωπηλός παρατηρώντας τον γιο του. Θυμόταν τότε που ήταν μωρό στην αγκαλιά της Luján και έπαιζαν μαζί του.
-Έγινες σχεδόν άνδρας.
-Δε μου είπες τίποτα για την Bahía con las hadas.
Τι να του έλεγε; Ότι ο γάμος του περνούσε κρίση; Ότι η μητέρα του είχε επανεμφανισθεί θριαμβευτικά;
-Τρία χρόνια εκεί, κάθε μέρα είναι ακριβώς ίδια με την προηγούμενη, δεν υπάρχει κάτι που να μην το ξέρεις.
-Τότε πάω να δω λίγο την γυναίκα μου.
-Πήγαινε, έτσι κι αλλιώς θα τα ξαναπούμε.

La Bahía con las hadas.
"-Καλημέρα όμορφη!
Η ανδρική φωνή ακούστηκε χαρούμενη πίσω απ' τον χαμηλό φράχτη. Η ψυχρή ανταπόδοση του χαιρετισμού καθυστέρησε λίγα δευτερόλεπτα.
-Καλημέρα Mateo.
-Χάρηκα που ήρθατε πάλι εδώ, χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω.
-Εγώ δεν ενθουσιάστηκα κιόλας.
-Γιατί, θα μου άρεσε να κάνουμε παρέα. Όπως παλιά, περνούσαμε πολύ ωραία, θυμάσαι;
-Ναι θυμάμαι. Θυμάμαι όμως κι άλλα πράγματα.
-Δεν πιστεύω να μου κρατάς κακία για τότε. Τότε είμαστε παιδιά...
-Ακριβώς. Τώρα που μεγάλωσα έχω καλύτερη κρίση σχετικά με το ποιούς θα κάνω παρέα".
H Bettina θυμόταν την προχθεσινή συνάντηση με τον γείτονά της καθισμένη στα λευκά σεντόνια του μονού κρεβατιού. Μετά το πρωινό μπάνιο και τις πλούσιες μερίδες της θείας Lorenza είχε έρθει η ώρα της μεσημεριανής σιέστας.
-Τελικά Francesca τι είναι καλύτερο ένας άνδρας που μπορείς να τον έχεις αλλά να τον έχουν κι άλλες γυναίκες μαζί με σένα, ή ένας άνδρας πιστός που είναι αδύνατον να είναι μαζί σου; ρώτησε την αδερφή της που είχε ήδη ξαπλώσει απλώνοντας τις απαλές μπούκλες της στο μαξιλάρι.
-Εγώ προτιμώ τον πιστό. Αλλά αφού δε σου δίνει σημασία, τσάμπα ήρθαμε. Και ο άλλος ποιός είναι; Α μη μου πεις πως σκέφτεσαι να είσαι πάλι μ' αυτόν τον βλάκα τον Mateo;
-Αυτό αποκλείεται. Δεν ξεχνώ πως με πλήγωσε. Τότε είμαστε παιδιά μου είπε. Ναι καλά, λες και άλλαξε από τότε! Αλλά δε μου αρέσει να είμαι μόνη μου.
-Καλύτερα μόνη παρά με κακή παρέα.
-Το καλύτερο θα ήταν να με πρόσεχε λιγάκι ο Lucio... Χθες το βράδυ που ήμουν με την Diana τον είδα πλάτη αλλά δεν πρόλαβα να τον χαιρετήσω, ήταν μακριά και χάθηκε στην στροφή.
-Καλά εσύ όταν ερωτεύεσαι κάποιον τον βλέπεις παντού.
-Είμαι σίγουρη ότι ήταν αυτός.
-Αν ο Lucio σε φλέρταρε δε θα τον εκτιμούσες γιατί αυτό θα σήμαινε πως είναι σαν τον Mateo.
-Ναι δε θα ήταν σωστό. Μην κάνεις αυτό που δε θέλεις να σου κάνουν, έτσι δε λένε; Αλλά κι αυτή η Luján δεν είναι πολύ μεγάλη γι αυτόν; Γιατί είναι κολλημένος τόσα χρόνια μαζί της;
-Αν δεν ήταν αυτή θα ήταν μια άλλη.
-Δίκιο έχεις. Όλοι οι καλοί έχουν σχέση. Γιατί δεν υπάρχει λόγος να τους παρατήσει η κοπέλα τους.
-Εσύ τι προβληματίζεσαι, δεν είσαι πια μια σταρ; Άσε να υποφέρουν οι άλλοι για σένα. Και άσε με να κοιμηθώ.

Στον δρόμο προς την Bahia con las hadas.
-Πώς είσαι Claudia;
-Μη με λες Claudia, το όνομα αυτό έχει αρχίσει να μου χτυπάει στα νεύρα.
-Τα νεύρα σου είναι πολύ ευαίσθητα τελευταία, έτσι δεν είναι;
-Είναι γι αυτό μη μου δίνεις αφορμές.
-Ξέρεις ο πατέρας μου... του πέρασε η ιδέα πως η αδιαθεσία σου...
-Είμαι καλύτερα, είπε ήρεμα η Sophie και έβαλε το χέρι στην κοιλιά της. Όχι, δεν πρέπει να είμαι έγκυος. Μπορεί να μη μείνω ποτέ έγκυος. Χαίρεσαι γι αυτό; ρώτησε σχεδόν δακρυσμένη.
-Ένα παιδί τώρα... θα έκανε πολύπλοκα τα πράγματα.
-Ένα παιδί πρέπει να έρχεται μέσα σ' ένα ευτυχισμένο σπιτικό. Έτσι το ονειρευόμουν πάντα... Να έχω μια δική μου οικογένεια, τον άνδρα που αγαπάω, τρία-τέσσερα παιδιά... Αλλά καλύτερα να έρθει ένα παιδί απ' το να μην έρθει καθόλου. Τουλάχιστον θα έχει εμένα να το αγαπάω. Στη δική σου οικογένεια δεν υπάρχει αγάπη γι αυτό κι εσύ δε μ' αγαπάς.
O Leandro πάγωσε.
-Έχουμε προβλήματα κι εγώ σου έχω πει πολλά, σίγουρα και μερικές υπερβολές... Αλλά άλλο αυτό κι άλλο αν... αγαπιόμαστε.
-Ό,τι και να είναι οι δικοί μου αν είχαν να με δουν τρία χρόνια θα πήγαιναν όλοι στο λιμάνι και θα μ' αγκάλιαζαν τόσο που θα μου έσπαγαν τα κόκκαλα.
-Μα κι ο πατέρας μου... νομίζω συγκινήθηκε που με ξαναείδε. Απλώς εμείς... να δεν είμαστε και τόσο εκδηλωτικοί.
-Δε μου είπες αν μ' αγαπάς, ψιθύρισε η Sophie.
-Αν δε σ' αγαπούσα...
-Σου κοστίζει τόσο να το πεις;
-Σ' αγαπώ Claudia.
-Τώρα μάλιστα! Το γέλιο της κοπέλας ακούστηκε σα νευρικό. Δε θα μπορούσες να το κάνεις χειρότερο!
-Συγνώμη... Πρέπει να το συνηθίσουμε, δεν πρέπει να μου ξεφύγει το όνομά σου. Στο κάτω κάτω ο Contreras και η Claudia είναι αυτοί που έχουν κάθε λόγο να είναι θυμωμένοι μαζί μας τώρα, να μας μισούν, όχι να μισούμε εμείς αυτούς.
-Μου λείπει ν' ακούω τ' όνομά μου απ' το στόμα σου όπως κάποτε. Ήσουν ντροπαλός αλλά το πρόφερες τόσο τρυφερά...
-Το ξέρεις πως δεν πρέπει.
-Θα καταφέρουμε να ζήσουμε μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα Leandro;
-Αν το συνηθίσουμε θα πιστέψουμε στο τέλος ότι είναι αλήθεια.
-Μπορείς να με αποκαλείς “αγάπη μου”, “μωρό μου”, “θησαυρέ μου”... Είμαστε νιόπαντροι και στα μέλια υποτίθεται.
-Εντάξει αγάπη μου. Καλύτερα έτσι;
-Αν το συνηθίσεις μπορεί να το πιστέψεις πως μ' αγαπάς.

La Bahía con las hadas.
Στο όρμο με τη λευκή άμμο λίγε εκατοντάδες μέτρα από το σπιτάκι εργαστήριο του Bosco και πολύ πιο κοντά στον λοφίσκο όπου δέσποζε η οικία που άνηκε πια στον Hipolito Villareal η Noelia είχε μια ακόμα συνάντηση με τον Mateo.
-Θέλω να δω πόσο θα επιμένεις να με διεκδικείς, του έλεγε χαμογελαστά. Πότε θα το βάλεις για τα καλά στο μυαλό σου, ποιο μυαλό βέβαια, τέλος πάντων αυτό που υπάρχει, ο καθένας με ό,τι έχει πορεύεται, ότι μου αρέσει να είμαι μόνη, νιώθω ελεύθερη και ότι από σένα θέλω μόνο τη φιλία σου; Σου φαίνεται παράξενο να είναι φίλοι ένα αγόρι μ' ένα κορίτσι;
-Ναι αλλά στο πάρτι...
-Πως κάνεις έτσι για κάτι που δεν ήταν καν φιλί; Έλα τώρα, κι εσύ κι εγώ ξέρουμε από αληθινά φιλιά, εκτός αν όλη αυτή η φήμη γύρω απ' τ' όνομά σου δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.
Η Noelia ένιωθε ευχαρίστηση να υποδύεται την άνετη και έμπειρη. Ένα κοκκίνισμα μόνο της χαλούσε την ερμηνεία. Όσο κι αν της άρεσε η ιδέα να φέρει τον Mateo σε δύσκολη θέση, μέσα της δεν ενέκρινε μια τόσο ελεύθερη συμπεριφορά σε γυναίκα.
-Αν δε με θέλεις καθόλου γιατί έρχεσαι εδώ και γιατί κοκκινίζεις Noelia;
-Έρχομαι γιατί διασκεδάζω να σε βλέπω να παριστάνεις τον Δον Ζουάν και κοκκινίζω γιατί είμαι άσπρη, εμένα ο ήλιος δε με μαυρίζει με κοκκινίζει.
Το φως του έδινε μια πολύ όμορφη απόχρωση στα μαλλιά της. Φορούσε ένα αμάνικο λευκό φορεματάκι και η έκφρασή της ήταν πολύ γλυκιά καθώς έγερνε στον κορμό ενός πεύκου.
-Είσαι πολύ όμορφη, είπε ο Mateo αυθόρμητα.
-Πολύ όμορφη... Όλο το ίδιο λες, λες και δεν ξέρω ότι δεν είμαι πολύ όμορφη. Αν είχες μια ελπίδα να με κατακτήσεις θα έπρεπε τουλάχιστον να πεις κάτι πιο έξυπνο απ' αυτή τη σαχλαμάρα ότι είμαι πολύ όμορφη.
-Σε ποιόν μοιάζεις; Στη μητέρα σου σίγουρα όχι, σε καμιά θεία μακρινή μήπως;
-Όχι, δε μοιάζω στη μαμά. Εκείνη έχει μαύρα μαλλιά σαν Ινδιάνα, πολύ όμορφα, επιμένει όμως ότι οι πρόγονοί της ήταν Ισπανοί καθολικοί. Οι πρόγονοί μου δηλαδή. Αλλά νομίζω το έχουμε ξανασυζητήσει το θέμα. Είναι κάτι που θέλεις να μάθεις, μήπως είσαι ντετέκτιβ και ψάχνεις κάτι;
-Μπα, δε μ' απασχολεί αλλά αφού δε θες να μιλάμε για μας τελικά μιλάμε για όλα τα θέματα, για χαζά θέματα...
-Αν θέλεις κι εσύ να είμαστε φίλοι, πρέπει να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον. Θα σου πω την αλήθεια για μένα και την οικογένειά μου ή για μένα, τον Gilberto και την Ana...

Fin del capítulo.

_________________
[You must be registered and logged in to see this image.] [You must be registered and logged in to see this image.]
Back to top Go down
View user profile http://thlenouvelotrela.forumgreek.com
Αλμοδοβαρεμένη

avatar

Posts : 667
Join date : 2015-08-13

PostSubject: Re: Noelia (από το 35).    Sun Aug 13, 2017 1:09 am

Στα μέλια είναι τώρα οι τολμηροί εραστές, αλλά όταν αρχίσουν τα δύσκολα; Ο Κοντρέρας δεν είναι άγνωστος στον πατέρα του Λεάνδρο. Μαντάρα τα 'κανε ο μικρός aparadexto
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Noelia (από το 35).    

Back to top Go down
 
Noelia (από το 35).
View previous topic View next topic Back to top 
Page 5 of 5Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Τηλενουβελοτρέλα :: Γενικού περιεχομένου :: Webnovelas-
Jump to: